Gisteren was het eindelijk zover! We gingen naar Robbie Williams in de Arena! Een kort verslag van een waanzinnige dag!
Wat is Robbie een superperformer zeg! Het begon ‘s morgens al om half twaalf in de wachtrij waar misschien 200 mensen voor ons stonden hooguit. Rond drie uur begon de meute ineens met opstaan waardoor de wachtrij dus wat krapper werd, en op dat moment kwamen net onze bestelde pizza’s eraan! Dat was een lekkere zet hoor!!
Om half vijf gingen eindelijk de poorten open, en voor je gevoel kom je altijd in de langzaamste catwalk terecht, wat deed die man er lang over om al die vrouwentassen te controleren! En toen begon de lange sprint van ingang j naar podium. Eerst wat trappen aan de buitenkant, vervolgens de hoek om en dan zie je al een glimp van het podium, en toen een sprint naar de andere kant van het stadion. Met de conditie die ik heb was ik halverwege al uitgerend Maar je werd ook gesommeerd om langzaam aan te lopen, en de voorste vakken waren nog geeneens voor de helft vol, dus tijd zat nog! En dan kom je uithijgend aangelopen, en besef je dat je gewoon op 5 meter van dat podium staat waar straks Robbie staat! *gaaf*
Eerst de Orsons, heb twee aardige nummers gehoord, maar blij dat ze wegwaren na een half uurtje! Toen kwam Basement Jaxx, dat is gewoon gave muziek van een bizarre band zeg! En toen ging de tijd zooo langzaam, het werd maar geen negen uur! Tot ineens de vidiwalls van het podium muziek gingen maken en met een lading vuurwerk de boel op gang werd gebracht. Terwijl iedereen smolt van de vlammenwerpers kwam er een gat in de catwalk en met een hoop rook stond daar ‘ineens’ Robbie! Wow, dat is wel heel dichtbij!
Vervolgens gaf die gewoon een superoptreden weg met natuurlijk een aantal van ze nieuwe nummers maar gelukkig ook een hoop ‘classics’. Na een uur Robbie kreeg ik het wel even benauwd, de warmte die van het podium afkwam was enorm, en ik had voor mijn idee te weinig gedronken, en overal voelde je steeds armen en handen om je heen. Daarnaast is het nu echt tijd voor nieuwe schoenen want ik ben er doorheen getrapt volgens mij, de pijn was in ieder geval niet tof! Iets over half elf was het ‘afgelopen’ om daarna nog de toegiften te doen met zijn grootste hits, en het stadion ging nog eenmaal ongelovelijk uit ze dak.
Het geluid in de Arena is nog steeds een tegenvaller hoor, ik stond vooraan maar hoorde soms de echo’s en galmen van boven ook. Alle maatregelen die zijn genomen ten spijt. Om elf uur naar de auto gelopen, of nouja, je kan het eerder strompelen noemen. Wat was ik blij dat ik zat zeg. Maar een concert om nooit meer te vergeten. It was bloody bloody amazing!